W wyjątkowej atmosferze modlitwy i wspólnoty wierni zgromadzili się na Mszy Świętej w intencji Ojczyzny. Wśród uczestników nie zabrakło przedstawicieli kilku pokoleń – dziadków, rodziców i dzieci. Obecne były poczty sztandarowe, przedstawiciele władz samorządowych, a także dyrektor szkoły i przedszkola. Wszystkich połączyła wspólna troska o dobro naszej Ojczyzny oraz pragnienie modlitwy w jej intencji. W modlitwie różańcowej zebrani oddali Bogu losy Polski oraz wspomnieli tych, którzy oddali życie za Ojczyznę.

Podczas homilii ks. kan. dr Marek Adamczyk – proboszcz naszej parafii –  podjął refleksję nad tym, czym jest prawdziwa miłość – do Boga, drugiego człowieka i Ojczyzny. Podkreślił, że człowiek, który się nawraca, na nowo odkrywa piękno Boga, zachwyca się Nim i pragnie Go coraz lepiej poznawać. Prawdziwa miłość nie jest jedynie chwilowym uczuciem, ale tworzy trwałą więź, buduje bliskość i wyraża się w codziennej trosce o drugiego człowieka.

Kapłan zwrócił uwagę, że miłość prowadzi do ofiarności. Uczy życia nie tylko dla siebie, ale także dla innych. To gotowość do poświęcenia własnego czasu, sił i wygody, aby służyć drugiemu człowiekowi.

Ważną częścią homilii była refleksja nad miłością do Ojczyzny. Ks. Proboszcz zachęcał, by dostrzegać i odkrywać jej piękno – w niezwykłej przyrodzie, bogactwie literatury, historii, kulturze oraz relacjach międzyludzkich. Przypomniał również o wartości wolności, którą otrzymaliśmy i która pozwala nam decydować, wybierać oraz kształtować przyszłość. Za ten dar powinniśmy być wdzięczni Bogu, nie zapominając, że wolność wiąże się także z odpowiedzialnością.

Miłość do Ojczyzny nie może ograniczać się jedynie do słów i deklaracji. Powinna wyrażać się w konkretnym zaangażowaniu, podejmowaniu codziennych obowiązków i trosce o wspólne dobro. Jak podkreślił Ks. Proboszcz, nie ma prawdziwej miłości Ojczyzny bez ofiary i gotowości do rezygnacji z własnego egoizmu. Dojrzała miłość szuka jedności, buduje zgodę, troszczy się o ład społeczny i poszanowanie obowiązujących zasad.

Na zakończenie homilii wybrzmiała prośba o światło i moc Ducha Świętego, aby uzdalniał nas do takiej właśnie miłości – wiernej, odpowiedzialnej i ofiarnej.

Wspólna modlitwa stała się okazją do wyrażenia wdzięczności za dar Ojczyzny, za jej historię, piękno i wolność, a także do powierzenia Bogu jej teraźniejszości i przyszłości. Niech słowa homilii pozostaną dla nas zachętą, by miłość do Ojczyzny wyrażać każdego dnia – poprzez troskę o drugiego człowieka, jedność i odpowiedzialną służbę wspólnemu dobru.